ABD’nin en büyük kozu olan USS Gerald Ford uçak gemisindeki “tuvalet fiyaskosu”, Pentagon’un sadece mühendislik değil, aynı zamanda müttefiklere olan derin ve riskli bağımlılığını da deşif...
ABD’nin en büyük kozu olan USS Gerald Ford uçak gemisindeki “tuvalet fiyaskosu”, Pentagon’un sadece mühendislik değil, aynı zamanda müttefiklere olan derin ve riskli bağımlılığını da deşifre etti.
- Lojistik Pranga: 13 milyar dolarlık gemideki vakumlu tuvalet sistemi çöktü; 4600 personel operasyon yerine 45 dakikalık tuvalet kuyruğunda beklerken, geminin tamiri için mutlaka bir müttefik limanına “yanaşması” gerekiyor.
- Stratejik Bağımlılık: Denizin ortasında yapılamayan 400 bin dolarlık “asit yıkama” işlemi, ABD’yi bölgedeki müttefiklerinin (BAE, Suudi Arabistan, Katar) liman altyapısına ve siyasi rızasına mahkum bırakıyor.
- İttifak Krizi: İran’a yönelik “Midnight Hammer” sonrası gerilen bölgede, özellikle Katar ve Suudi Arabistan ile yaşanan diplomatik gelgitler, bu devasa savaş makinesinin lojistik güvenliğini “siyasi pazarlık” masasına indiriyor.
Milyar Dolarlık Güç, Müttefik Limanına Muhtaç
USS Gerald Ford’un 650 tuvaletindeki kronik tıkanıklık, basit bir tesisat sorunu olmaktan çıkıp ABD’nin Orta Doğu’daki “yalnızlaşan gücü”nün sembolü haline geldi. Gemi, ticari yolcu gemilerinden devşirilen dar boru hattı sistemi nedeniyle denizde kendi kendine yetme kabiliyetini yitirmiş durumda. GAO raporlarına göre, borulardaki kalsiyum birikmesini temizlemek için gereken asit yıkama işlemi ancak gemi karaya yanaştığında yapılabiliyor. Bu durum, Pentagon’un “bağımsız hareket kabiliyeti” tezini çürütürken, her arızada geminin en yakın müttefik limanına “el açmasını” zorunlu kılıyor.
Ancak sahada işler karışık. ABD’nin en büyük lojistik merkezlerinden biri olan Katar’daki Al Udeid üssü ve bölgedeki stratejik limanlar, Washington’ın son dönemdeki sert politikaları nedeniyle eskisi kadar “sorunsuz” bir destek sunmuyor. Suudi Arabistan’ın bölgesel normalleşme adımları ve BAE ile yaşanan vizyon ayrılıkları, Gerald Ford gibi devasa bir platformun bakım ihtiyacını, ABD için jeopolitik bir zayıflık noktasına dönüştürüyor. Operasyonun ortasında tesisatı bozulan bir uçak gemisi, eğer yanaşacak “dost bir liman” bulamazsa, dünyanın en pahalı yüzen tabutuna dönüşme riski taşıyor.
USS Gerald Ford’da yaşananlar, savunma sanayinde “teknolojik ihtişamın” lojistik sürdürülebilirlik karşısında nasıl diz çöktüğünü gösteriyor. Yatırımcı açısından asıl risk, Huntington Ingalls gibi devlerin projelerindeki bu “gizli kusurların” ABD’nin dış politikadaki pazarlık gücünü zayıflatmasıdır. Gemi denizde arızasını gideremediği sürece, ABD bölgedeki müttefiklerine (ve onların siyasi taleplerine) hiç olmadığı kadar bağımlı hale geliyor.
Kendi tuvaletini denizde tamir edemeyen bir süper gücün, müttefikleriyle ilişkisi bozulduğunda operasyonel devamlılığı sadece bir “zaman meselesidir.” Lojistik destek altyapısı ve müttefik rızası, artık en az uçak gemisinin üzerindeki jetler kadar stratejik bir varlık sınıfı olarak görülmelidir.
