İran’da gece saatleri itibarıyla sokaklara çıkan kitlelerin sayısının 1,5–1,85 milyon aralığına ulaştığı belirtiliyor. Eylemler, ülke genelinde 512 noktaya, 180 şehre ve 31 eyaletin tamamına yayılmış ...
İran’da gece saatleri itibarıyla sokaklara çıkan kitlelerin sayısının 1,5–1,85 milyon aralığına ulaştığı belirtiliyor. Eylemler, ülke genelinde 512 noktaya, 180 şehre ve 31 eyaletin tamamına yayılmış durumda. Sahadaki tablo, klasik bir protesto dalgasından ziyade rejim karşıtı bir kırılmaya işaret ediyor.
Hareketin sembolik boyutu ise dikkat çekici. Gösteriler sırasında ve ABD ile İngiltere başta olmak üzere bazı Batı ülkelerindeki İran konsolosluklarında, İran İslam Cumhuriyeti bayrağının indirilerek yerine 1979 öncesi Pehlevi dönemine ait “Aslan ve Güneş” bayrağının asıldığı bildiriliyor. Bu bayrak, İran’da mevcut rejimi reddeden ve İslam Cumhuriyeti’ni gayrimeşru kabul eden kesimlerin simgesi olarak biliniyor.
Analistlere göre diplomatik binalarda Pehlevi bayrağının kullanılması, taleplerin ekonomik ya da sosyal reformlarla sınırlı olmadığını; doğrudan rejim sonrası İran tartışmasının sahaya indiğini gösteriyor. Bu durum, hareketin niteliğini “protesto” tanımının ötesine taşıyor.
Sahadan gelen bilgiler, güvenlik güçlerinin baskısına rağmen eylemlerin dağılmadığını ve koordinasyonun sürdüğünü ortaya koyuyor. Uzmanlar, ülke genelinde tüm eyaletlere yayılmış bu ölçekte bir hareketin, İran açısından kontrol edilmesi zor bir siyasi eşik anlamına geldiğine dikkat çekiyor.
Özetle; sokaklardaki sayı, coğrafi yayılım ve seçilen semboller birlikte değerlendirildiğinde, İran’da yaşananların klasik bir toplumsal tepki değil, rejimin meşruiyetini hedef alan yapısal bir meydan okuma olduğu görülüyor.
