Savaş Hazırlığı mı? Kontrollü Gerginlik mi?

1) ABD Ben Gurion’u Hava Operasyon Üssüne Çevirdi: Yakıt İkmal Zinciri İran Menziline Mi Kuruluyor?

ABD Hava Kuvvetleri’nin Tel Aviv’deki Ben Gurion Havalimanı’nı fiilen bir havadan yakıt ikmal merkezine dönüştürdüğü bildiriliyor. Yerde en az 14 adet KC-135 ve KC-46 tanker uçağının bulunduğu ifade ediliyor. Bu uçaklar uzun menzilli taarruz operasyonlarının temel altyapısıdır.

Havadan yakıt ikmali olmadan İsrail’den kalkacak savaş uçaklarının İran derinliğine sürdürülebilir operasyon yapması zordur. Tanker yoğunluğu, klasik bir savunma pozisyonundan çok operasyonel hazırlık profilini andırıyor.

Güvertedeki F-22’lerin varlığı ayrıca dikkat çekiyor. F-22’ler hava üstünlüğü için tasarlanmıştır; kara hedeflerine yönelik ana platform değildir. İran’ın aktif bir hava kuvveti tehdidi bulunmadığı düşünüldüğünde, bu konuşlandırma farklı bir ihtimale işaret ediyor olabilir: bölgesel başka aktörlere karşı caydırıcılık ya da daha geniş ölçekli hava sahası kontrolü planı.

2) Sığınaklar Açıldı, ABD Personeli Çekiliyor: İsrail İç Güvenlik Moduna Geçti

İsrail’in Beer Şeva kentinde Belediye Başkan Yardımcısı tüm kamu sığınaklarının açıldığını duyurdu. Bu tür kararlar genellikle füze tehdidi beklentisi oluştuğunda alınır. İç cephe hazırlığı, askeri yığınakla birlikte okunmalıdır.

Aynı gün ABD Dışişleri Bakanlığı, 27 Şubat 2026 itibarıyla acil görevi olmayan personelin ve ailelerin İsrail Büyükelçiliği’nden ayrılmasına izin verdiğini açıkladı. Diplomatik dilde bu, risk seviyesinin ciddi şekilde yükseltildiği anlamına gelir.

Sivil savunma hazırlığı ile diplomatik çekilmenin eş zamanlı gerçekleşmesi, askeri senaryonun artık sadece masa üstü değerlendirme olmadığını gösteriyor.

3) USS Gerald R. Ford Doğu Akdeniz’e İlerliyor: İki Katmanlı Hava Şemsiye

ABD’nin en büyük uçak gemisi USS Gerald R. Ford’un Girit açıklarından ayrılarak Hayfa’ya yönelmesi, deniz konuşlu hava gücünün bölgeye kaydırıldığını gösteriyor. Uçak gemisi, hem taarruz hem de savunma katmanı oluşturur.

Bölgede F-22’ler, F-35’ler ve AWACS erken uyarı uçaklarının birlikte bulunması dikkat çekici. AWACS’lar geniş alan hava gözetimi sağlar. F-22’ler hava üstünlüğü sağlar. F-35’ler ise kara hedeflerine yönelik derin taarruz platformudur.

Bu kombinasyon, tek bir sınırlı operasyon değil; hava sahasının tam kontrolü üzerine kurulu çok katmanlı bir senaryoya işaret ediyor olabilir.

Ayrıca bu tablo klasik bir “kontrollü gerilim” üretimi olarak da okunabilir. Yüksek tansiyon, petrolü yukarı iter, savunma bütçelerini meşrulaştırır, iç politikada liderlik konsolidasyonu sağlar ve müttefikleri Washington etrafında hizalar. İran’a saldırmadan, savaş çıkarmadan ama savaş ihtimalini canlı tutarak jeopolitik prim üretmek; ABD açısından maliyeti sınırlı, getirisi yüksek bir strateji de olabilir.

Yatırımcı için tablo şunu söylüyor: Bu gerilim çözülmek için değil fiyatlanmak için var. Enerji ve savunma tarafında yukarı yönlü kalıcı risk primi oluşurken, küresel endekslerde oynaklık artışı, tahvil faizlerinde dalgalanma ve güvenli limanlara sert yönelim senaryosu masada kalır; jeopolitik tansiyon düşmeden risk iştahının kalıcı toparlanması zor görünür.