Rusya – Avrupa Hattında Nükleer Söylemi Geri Döndü

Kremlin’in yeni nükleer doktrininde Avrupa’yı dolaylı hedef olarak içeren ifadeler yer alıyor
Batı’nın Ukrayna’ya desteği ve NATO genişlemesi Moskova tarafından nükleer risk bağlamında tartışılıyor
Uzmanlar büyük çaplı nükleer saldırı olasılığını düşük bulsa da diplomatik gerilim artıyor

Son dönemde Rusya’nın nükleer silah kullanımı konusundaki söylemleri yeniden gündeme geldi. Rusya Güvenlik Konseyi eski Bakanı ve Başkan Yardımcısı Sergei Shoigu, Moskova’nın nükleer doktrinine göre “saldırı halinde” Avrupa ülkelerini de kapsayabilecek tehditlere nükleer yanıt hakkı saklı tuttuğunu belirtti. Shoigu’ya göre bu hak, Batı’dan gelebilecek “agresif hareketlere” karşı bir caydırıcı unsur olarak değerlendiriliyor. Bu açıklamalar, Kremlin’in nükleer silah kullanımına ilişkin resmi politikasının, Avrupa’yı dolaylı olarak hedef alabilecek senaryolar içerdiğine işaret ediyor.

Rusya’nın resmi nükleer doktrini, yalnızca nükleer silahlarla doğrudan saldırıya uğramayı değil, “konvansiyonel silahlarla yapılan ciddi bir saldırıyı” da nükleer karşılık verme gerekçesi olarak tanımlıyor. Bu çerçevede Batı’nın Ukrayna’ya verdiği destek veya NATO’nun alelade askeri adımlarını Moskova, kendi egemenliğine yönelik tehdit olarak görebileceğini ifade ediyor. Bu yaklaşım, Batı’nın Ukrayna’ya yönelik askeri destek politikalarının sonuçlarının ciddi diplomatik ve askeri riskler doğurabileceği tartışmasını beraberinde getiriyor.

Rusya liderliğinin nükleer kabiliyetlerini defalarca vurgulaması ve Batı’yı bu bağlamda uyarması, Avrupa’da güvenlik endişelerini artırdı. Bununla birlikte Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO) Genel Sekreteri Jens Stoltenberg, Rusya’nın Belarus’ta konuşlandırdığı nükleer silahların kullanımına dair herhangi bir hazırlık işareti görmediklerini belirterek doğrudan nükleer saldırı hazırlığına dair somut bir gösterge olmadığını söyledi.

Analistler, Moskova’nın nükleer söylemlerini büyük ölçüde caydırıcılık politikası ve Batı’ya yönelik diplomatik baskı aracı olarak gördüğünü belirtiyor. Bu bağlamda olası bir nükleer saldırı senaryosunun fiili olarak gerçekleşmesinin düşük ihtimalli olduğu değerlendirilse de, Batı ile Rusya arasındaki gerilimlerin siber, askeri ve diplomatik alanlarda nükleer boyutu içerecek şekilde yükselmesinin risk oluşturduğu belirtiliyor.

Bu gelişmeler, Avrupa güvenlik mimarisinin yeniden tartışılmasına ve NATO’nun savunma hazırlarının güçlendirilmesine yönelik çağrıları gündeme getiriyor. Özellikle Batı’nın Ukrayna’ya desteği ve Rusya’nın nükleer söylemi ekseninde Avrupa’nın savunma stratejilerinde uzun vadeli düzenlemelere yönelme ihtiyacı vurgulanıyor.