İlaç fiyatlandırmasında esas alınan Euro kuru yüzde 17 artırılarak 21,67 TL’den 25,33 TL’ye yükseltildi. Aynı dönemde Euro/TL piyasa kuru 50,19 seviyesinde bulunuyor; fiyatlama ile maliyet arasındaki ...
İlaç fiyatlandırmasında esas alınan Euro kuru yüzde 17 artırılarak 21,67 TL’den 25,33 TL’ye yükseltildi.
Aynı dönemde Euro/TL piyasa kuru 50,19 seviyesinde bulunuyor; fiyatlama ile maliyet arasındaki fark korunuyor.
Mevcut sistem, ilaç bulunurluğunu zayıflatırken yeni nesil ilaçların yalnızca yüzde 8’inin Türkiye’ye girmesine yol açıyor.
İlaç fiyatlandırmasında kullanılan referans Euro kuru yüzde 17’lik artışla 25,33 TL’ye yükseltildi. Ancak bu güncelleme, piyasa gerçekliğiyle arasındaki yapısal kopuşu ortadan kaldırmadı. Euro/TL’nin 50 liranın üzerinde seyrettiği bir ortamda, ilaç fiyatlarının yarı kurdan belirlenmesi tedarik zincirinde baskıyı artırıyor.
Türkiye’de uygulanan ilaç fiyatlandırma modeli, maliyetleri büyük ölçüde dövize bağlı olan ilaçları sabitlenmiş bir kur üzerinden fiyatlarken, üretici ve ithalatçı firmaların maliyetlerini piyasa koşulları belirliyor. Bu asimetrik yapı, özellikle ithal ve ileri teknoloji ilaçlarda arzın kısıtlanmasına neden oluyor. Sektör kaynakları, bazı ilaçların Türkiye pazarına hiç sunulmadığını, bazılarının ise sınırlı miktarlarda getirildiğini ifade ediyor.
Ortaya çıkan sonuç, klasik bir iktisadi denge sorunu olarak öne çıkıyor: maliyetin piyasa tarafından belirlendiği, fiyatın ise idari olarak sınırlandığı bir sistemde arz kaçınılmaz olarak daralıyor. Bu tablo, eczanelerde dönemsel yokluklara, hastaların eşdeğer arayışına ve özellikle yeni nesil tedavilere erişimin ciddi biçimde kısıtlanmasına yol açıyor.
Yeni geliştirilen ilaçların yalnızca yüzde 8’inin Türkiye pazarına girmesi, sorunun geçici değil yapısal olduğunu gösteriyor. Mevcut modelde yapılacak sınırlı kur artışlarının, fiyat–maliyet makasını kapatmakta yetersiz kaldığı; bu nedenle ilaçta kıtlık riskinin kalıcı hale geldiği değerlendiriliyor.
