ABD–İsrail hattında diplomasi trafiği hızlandı. İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, Washington ziyaretini planlanandan yaklaşık bir hafta öne çekerek ABD’ye ulaştı. Ziyaret, yalnızca takvim değişikli...
ABD–İsrail hattında diplomasi trafiği hızlandı. İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu, Washington ziyaretini planlanandan yaklaşık bir hafta öne çekerek ABD’ye ulaştı. Ziyaret, yalnızca takvim değişikliği değil; İran dosyası, ABD iç siyaseti ve bölgesel askeri denge açısından kritik bir zamanlama hamlesi olarak okunuyor.
Netanyahu’nun bu temasla birlikte ABD Başkanı Donald Trump’ı başkanlığı döneminde 7. kez ziyaret ettiği dikkat çekiyor. Dahası, Trump’ın yeniden başkan seçilmesinin ardından Beyaz Saray’da kabul ettiği ilk yabancı liderin Netanyahu olması, İsrail–ABD ilişkilerinde Netanyahu’nun Washington nezdindeki özel konumunu bir kez daha ortaya koyuyor.
Ziyaret tarihinin erkene alınmasının arkasında, İsrail kaynaklarına göre ABD ile İran arasında yürüyen müzakerelere yönelik ciddi bir rahatsızlık bulunuyor. Tel Aviv, Washington–Tahran hattındaki görüşmelerin yalnızca nükleer başlıkla sınırlı kalmasından endişe ediyor. İsrail yönetimi, İran’ın balistik füze kapasitesi, bölgesel vekil güçleri ve askeri caydırıcılığı gibi başlıkların da masaya dahil edilmesini istiyor. Netanyahu’nun Trump’la yüz yüze görüşmeyi erkene çekmesi, bu dosyalarda olası tavizlerin önünü kesme ve ABD politikasına doğrudan müdahil olma çabası olarak değerlendiriliyor.
İsrail basını ve güvenlik çevreleri, Trump yönetiminin İran konusunda “öngörülemez” hamleler yapabileceği algısının Netanyahu’yu acele ettirdiğini aktarıyor. Özellikle ABD iç siyasetinde yaklaşan karar anları, Yüksek Mahkeme’de gündeme gelen gümrük ve yaptırım dosyaları ve Orta Doğu’daki askeri denge tartışmaları, Tel Aviv açısından bekle–gör lüksünü ortadan kaldırmış durumda.
Ziyaretin zamanlaması, aynı zamanda bölgesel askeri risklerin yükseldiği bir döneme denk geliyor. İsrail tarafı, İran’ın yalnızca nükleer kapasitesinin değil, konvansiyonel ve asimetrik gücünün de sınırlanması gerektiğini savunuyor. Bu nedenle Netanyahu’nun Washington temasları, diplomatik bir ziyaret olmanın ötesinde, ABD’nin Orta Doğu stratejisini yeniden çerçeveleme girişimi olarak görülüyor.
Bu temas yalnızca jeopolitik değil, küresel piyasa fiyatlamaları açısından da önem taşıyor. İran dosyasındaki her sertleşme ihtimali; enerji fiyatları, risk primi, savunma harcamaları ve güvenli liman varlıkları üzerinde doğrudan etki yaratıyor. Netanyahu’nun ziyareti, Washington’un İran politikasında daha sert bir çizgiye kayabileceği beklentisini güçlendirirken, piyasalarda jeopolitik risk algısını yeniden yukarı çekebilecek bir unsur olarak öne çıkıyor.
Özetle, Netanyahu’nun ABD ziyaretini erkene çekmesi; sembolik değil stratejik, diplomatik değil müdahaleci, rutin değil zaman baskısıyla yapılmış bir hamle. Bu ziyaret, hem ABD–İsrail ilişkilerinin yönü hem de Orta Doğu’daki güç dengesi açısından önümüzdeki dönemin en kritik temaslarından biri olarak kayda geçiyor.
