-10 Derece Soğukta, 300 Kilometre: Bir Mesaj İçin Sınırı Geçen İranlılar

İran’da internet ve telefonların kesilmesi, binlerce kişiyi fiziksel olarak “bağlantı aramaya” zorladı.
-10 derecede, 300 kilometrelik yolculuklarla Türkiye sınırına ulaşıldı.
Protestolar bastırılırken, dijital abluka günlük hayatı felce uğrattı.

İspanyol gazetesi El Pais, İran’daki protestoların ardından uygulanan internet ve iletişim kesintilerinin yol açtığı insani tabloyu sahadan aktardı. Habere göre, İran genelinde telefon ve internet erişiminin kesilmesiyle birlikte yüzlerce kişi, sevdikleriyle iletişim kurabilmek için Türkiye sınırını geçmek zorunda kaldı.

El Pais’in aktardığına göre Kapıköy Sınır Kapısı’ndan Türkiye’ye geçen İranlılar, -10 dereceye varan soğukta yaklaşık 300 kilometrelik yolculuk yaptı. Geçişlerin büyük bölümü İran’ın kuzeybatısındaki Tebriz, Urmiye ve Hoy kentlerinden gerçekleşti. Amaç son derece basitti: internete bağlanabilmek.

Sınırı geçenlerin bir kısmı, günlerdir yurt dışında yaşayan çocuklarından ve yakınlarından haber alamadıklarını söyledi. Gazeteye konuşan bir İranlı, “Kızımız bizden haber alamıyor” diyerek yaşanan kopuşun yalnızca teknik değil, duygusal bir yıkım yarattığını ifade etti.

Protestoların bastırılmasının ardından İran içinde güvenlik güçlerinin yoğun varlığı nedeniyle sokak hareketliliği büyük ölçüde durmuş durumda. İnternet kesintisi, yalnızca haberleşmeyi değil; bankacılık, ulaşım ve temel hizmetlere erişimi de ciddi biçimde aksattı. El Pais’e göre, ülke içi uçuşların büyük bölümünün askıya alınması da insanları Türkiye üzerinden seyahat etmeye zorlayan bir diğer etken oldu.

Türkiye tarafında ise güvenlik önlemleri artırıldı. Yetkililer, şu aşamada yeni bir kitlesel göç dalgası tespit edilmediğini belirtirken, sınır geçişlerinin büyük ölçüde geçici ve iletişim ihtiyacına bağlı olduğu değerlendiriliyor.

Bu tablo yalnızca bir sınır hikâyesi değil; dijital altyapının modern ekonomilerde temel bir kamu hizmetine dönüştüğünün çarpıcı bir göstergesi. İnternetin kesilmesi, piyasaları ve üretimi yavaşlatmanın ötesinde, insanların en temel ihtiyacı olan “haber alma” ve “ulaşma” hakkını fiilen ortadan kaldırıyor. İran örneği, dijital ablukanın ekonomik olduğu kadar insani maliyetinin de ne kadar ağır olabileceğini bir kez daha ortaya koyuyor.